داوری در قانون ایران به عنوان یکی از روشهای جایگزین حل اختلافات، در قوانین مدنی و آیین دادرسی مدنی مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس قانون، در برخی موارد طرفین یک اختلاف میتوانند به جای مراجعه به دادگاه، با توافق یکدیگر، یک یا چند داور را برای رسیدگی به موضوع انتخاب کنند. داوری میتواند در اختلافات حقوقی و تجاری به کار رود. داوران موظفند بر اساس قوانین موضوعه و اصول انصاف به اختلاف رسیدگی کرده و رأی صادر کنند. رأی داوران پس از تأیید دادگاه، همانند رأی قضایی لازمالاجرا است. این روش به دلیل سرعت بیشتر، هزینه کمتر و حفظ محرمانگی، مورد استقبال بسیاری از افراد و شرکتها قرار گرفته است.
در این بین آنچه اهمیت دارد این است که داوری هم مانند سایر موضوعات حقوقی، دارای ریزهکاریها و فوت و فن مختص بخود می باشد و یک اشتباه می تواند شرط داوری را از بین برده و پرونده را سالها در دادگاهها معطل نماید. همچنین چنانچه داور انتخابی به قوانین و مقررات مربوطه اشراف نداشته باشد، در صورت اشتباه از طرف داور نیز مشکلات عدیدهای ایجاد میگردد.
